Waarom je beter je dagboek kunt verbranden.

June 23, 2017

Vrouw bij het water

 

Twee monniken waren samen op reis. Aan de oever van een rivier zagen ze een vrouw zitten huilen. Een van de monniken vroeg haar bezorgd wat er aan de hand was. De vrouw antwoordde: ‘Ik moet de rivier oversteken, maar ik kan niet zwemmen. Ik ben bang dat ik verdrink.’

Zonder te aarzelen pakte de monnik haar op en droeg haar naar de overkant. Daar zette hij haar voorzichtig neer. Zij bedankte de monnik hartelijk voor zijn hulp.

De monniken liepen verder en de tweede monnik vroeg de eerste: ‘Hoe kon je dat nou doen? We hebben de gelofte van armoede en kuisheid afgelegd. Het is zelfs verboden tegen een vrouw te praten. Laat staan haar aan te raken.’

De eerste monnik luisterde en antwoordde rustig: ‘Toen ik aan de andere kant van de rivier kwam, heb ik haar achtergelaten. Waarom draag jij haar nog steeds bij je?’

 

Afstand

 

Loslaten – hoe goed ben jij daar in? Neem jij gemakkelijk afstand van spullen?

Een van de dingen die vaak jaren worden bewaard zijn dagboeken. Volgeschreven met geschiedenis uit vaak pittige tijden.

Dramatiek uit het leven van puber tot adolescent, daar gebruikte ik het zelf vooral voor. De teleurstellingen, verdriet, pijntjes, angsten en onzekerheden. Af en toe wat leuks, maar voornamelijk dat zware en minder leuke in mijn leven. Een uitlaatklep die ik heel prettig vond. Nog steeds trouwens.

Het verschil is alleen, ik bewaar mijn dagboeken niet meer.

 “Huh? Wat doe je er  dan mee?” Ik verbrand ze!

 

 

Ballast uit je verleden

 

Na jaren van meeslepen van dagboeken door alle verschillende fases in mijn leven, besloot ik dat het genoeg was. Geheim-boeken vol zwaarte en andere zaken die allang voorbij zijn en waar ik niets meer aan veranderen kan. Verdrietige verhalen die ik volledig opnieuw kan voelen in alle intensiteit als ik ze opnieuw lees. Is dat wat ik wil, later op mijn oude dag: alle drama van toe opnieuw lezen en beleven? Zijn dat de momenten waar ik me opnieuw mee wil verbinden? Nee echt niet.

 

Als ik oud mag worden, dan wil ik de leuke momenten toch veel liever herbeleven? De mooie, interessanten intense en er-toe-doende dingen van het leven. De minder leuke herinneringen zijn er evengoed, maar die hoef ik echt niet meer terug te lezen. De gevoelens en energie waarmee ik schreef - snot in de ogen van het huilen, knoop in de maag, buikpijn, misselijk -  zitten allemaal vast geplakt aan je verhalen. Een dagboek is een vat vol herinneringen en emoties.

 

Een stuk lezen uit de oude tijd, probeer het maar. Onmiddellijk kieper je terug in de situatie en het gevoel van toen. Misschien herinner je de weersomstandigheden nog, de geur, de mensen van toen in je leven. In één keer alsof het gisteren was.

Mogelijk verzwaard het je nog steeds, de inhoud van  je dagboek.Dit betekent dat de energie daarvan een plek inneemt in jouw persoonlijke systeem. Dus deze plek houd bezet en dat kost veel energie. Zelfs als je het niet meer leest, is het er toch: de dagboeken herinneren je er wel aan, ze zijn altijd latent aanwezig. Het kan zijn dat het nog steeds zwaar voelt, de inhoud van je dagboek.

 

 

Bevrijding

 

Vraag je eens af, wat voegt het bewaren van je dagboek toe voor jou? Tuurlijk, het heeft je gebracht waar je nu staat en daar kun je dankbaar voor zijn. Sterker nog, het is best een belangrijk moment, zo’n verbranding. Eer de lessen die er in staan en wees je bewust dat je nieuwe geschiedenis schrijft. Passend bij het NU!

 

Zelf had ik bedacht dat ik alles eerst nog ‘even’ moest lezen voordat ik afscheid kon nemen. Ik had daar ook tijd voor gemaakt, maar al heel snel voelde ik me leeglopen, verdrietig worden, boos en moe. Gatver, hier wil ik mij helemaal niet meer mee verbinden.

Het was best een verdrietig gevoel, dat proces van loslaten, maar het is de beste stap die ik in lange tijd heb gedaan. Ik voel me echt bevrijd en dat heeft z’n uitwerking op mijn persoonlijke en professionele leven. Het ging stromen en er ontstond ruimte voor nieuwe inzichten en situaties waar ik blij van werd. Fysiek meer vrijheid en emotioneel een gevoel dat het ook echt klaar was.

 

Zodra je iets loslaat, dan gebeurt er iets in je systeem. Je fysieke lijf reageert. Soms heel in de verte, maar met belangrijke dingen kun je je soms echt even stuurloos voelen, in de war of juist direct opgelucht. Hoe zwaarder de ballast uit je verleden , hoe groter de impact van loslaten en ruimte creëren.

 

 

Transformatie

 

Waarom niet gewoon weggooien ipv verbranden? Omdat het met veel meer aandacht gaat in de eerste plaats. En ten tweede: het is een fysiek transformatieproces, wat je echt ziet gebeuren. Je bent zelf getuige van de loslaatproces.

Het is getransformeerd en zal nooit meer zo zijn zoals het was. Dat heeft uitwerking op jouw leven, daar waar je nu staat. Nu. Vooruit. Nieuwe stappen. Ruimte. Vrij gevoel.

 

Dus waar wacht je nog op?

 

Deel hieronder je eigen ervaring hiermee, ik lees het graag.

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Recente berichten

July 12, 2017

May 15, 2017

Please reload

Archief
Please reload

Volg OSS & TJUK
  • Facebook Basic Square